Wall Street'in Kurtları

Martin Scorsese, The Wolf of Wall Street ile belki de kariyerinin en çılgın, en sert ve en açık sözlü filmini çekmiş. Jordan Belfort'un hikâyesini anlatırken, para hırsını, gösteriş düşkünlüğünü ve ahlaki çöküşü hiç süslemeden perdeye yansıtıyor.

Film üç saat sürmesine rağmen bir an bile yavaşlamıyor. Hızlı kurgu, enerjik müzik ve Leonardo DiCaprio'nun bitmek bilmeyen enerjisiyle izleyiciyi Stratton Oakmont'un çılgın dünyasına adım adım sürüklüyor. Lüks yatlar, parti sonu gelmeyen eğlenceler, sınırsız para... İlk başta büyüleyici gelen bu dünya, giderek daha mide bulandırıcı bir hal alıyor.

DiCaprio'nun Jordan Belfort'u muhteşem. Hem karizmatik, hem sevimli, hem de son derece tiksindirici olmayı aynı karede başarabilen nadir performanslardan biri. Jonah Hill'in Donnie Azoff'u da filmi adeta çalacak cinsten komik ve tehlikeli bir karakter.

Asıl dehşet verici olan şey ise filmin ahlak dersi vermeyi reddetmesidir. Scorsese bizi yargılamak yerine, biz izlerken kendiyle yüzleştiriyor. Bu kadar aşırı bir çöküşü izlerken ne kadar eğlendiğimizin farkına vardığımızda, film tam da amacına ulaşıyor.

The Wolf of Wall Street, Amerikan rüyasının en çıplak eleştirisi. Para her şeyi satın alabilir mi sorusuna, cevabı fazlasıyla net bir şekilde veriyor: Evet, ama sonunda insan kendisini kaybediyor.