Karanlık Saat

Darkest Hour, II. Dünya Savaşı'nın en kritik anlarından birine odaklanıyor: Mayıs 1940, Fransa'da İngiliz Ordusu Dunkirk'te kuşatılmışken, yeni Başbakan Winston Churchill barış mı yapmalı yoksa sonuna kadar direnmeli mi kararını vermek zorunda.

Film, büyük savaş sahneleri yerine kapalı odaları, koridorları ve Parlamento'daki tartışmaları merkez alarak inanılmaz bir gerilim yaratmayı başarıyor. Çünkü savaşın kaderi tanklarla değil, bir odadaki cesur bir konuşmayla belirleniyor olabilir.

Gary Oldman'ın Churchill performansı baş döndürücü. Yürüyüşü, sesi, kekemeliği andıran tonlamaları, öfke ve kararlılığı tek bir yüz ifadesinde birleştirmeyi başarıyor. Bu performansla Oscar'ı haklı bir şekilde kazanmış.

Özellikle Metro'daki sıradan vatandaşlarla konuşma sahnesi çok dokunaklı. Churchill'in yalnızca sarayda değil, halkla da temas kurarak onlardan güç aldığı anlatılıyor. Gerçekten de o günlerde İngiltere'yi ayakta tutan şey liderliğinden çok ulusun ortak kararlılığıydı.

Darkest Hour, tarihî bir biyografi olmanın ötesinde, zor kararlarda cesaretin ne demek olduğunu gösteren bir film. "Barış istemiyoruz, zafer istiyoruz." hissini en net şekilde hissettiren nadir yapımlardan biri.