Ev sırası, on parmak yazmanın kalbidir. Parmaklarınız buradan başlar, diğer tüm tuşlara buradan uzanır ve her zaman buraya geri döner.
Klavyenin ortasındaki sıraya ev sırası denir. Bu sıraya "ev" denmesinin nedeni basittir: parmaklarınızın yaşadığı yer burasıdır. Bir harf yazmak için başka bir tuşa uzandığınızda bile, işiniz biter bitmez parmağınız hemen bu sıradaki kendi tuşuna döner. Bu geri dönüş refleksi oturduğunda, elinizi gözünüzle kontrol etmeye ihtiyacınız kalmaz.
F klavyede ev sırası soldan sağa doğru şöyle paylaşılır: sol elin küçük parmağı U, yüzük parmağı İ, orta parmağı E, işaret parmağı A tuşunda durur. Sağ elde ise işaret parmağı K, orta parmak M, yüzük parmağı L, küçük parmak Y tuşunu üstlenir. Aradaki ve kenardaki birkaç tuşa işaret parmaklarınız kısa bir uzanışla ulaşır. Q klavyede ise sol el A, S, D, F; sağ el J, K, L, Ş tuşlarına yerleşir. Hangi düzeni kullanırsanız kullanın, mantık aynıdır: sekiz parmak sekiz başlangıç tuşunu bekler, iki başparmak boşluğu verir.
Başlangıçta en zor kısım, her tuşa her zaman aynı parmakla basmaktır. İlk günlerde parmaklarınız birbirinin işine karışmak isteyecektir. Buna izin vermeyin; çünkü on parmak yazmanın bütün gücü, her parmağın yalnızca kendi bölgesinden sorumlu olmasından gelir. Aşağıdaki alıştırmayı yaparken bir harfin hangi parmağa ait olduğunu alttaki renkli klavyeden görebilirsiniz. Önce o parmağı bilinçli olarak seçin, sonra basın. Bu bilinçli seçim, birkaç gün içinde kendiliğinden gelen bir alışkanlığa dönüşür.
Bu derste hızınız çok düşük olacak, bu tamamen normaldir. Amacınız doğru parmakla, ekrana bakarak ve rahat bir ritimle yazmaktır. Her satırı yeterli doğrulukla tamamlamadan bir sonraki satıra geçmeyin. Acele ettiğinizde yanlış alışkanlıklar yerleşir ve bunları sökmek, baştan öğrenmekten çok daha zahmetli olur. Yavaş ve doğru; bu dersin tek kuralı budur.
Geçmek için her satırı en az %88 doğrulukla tamamlayın. Gözünüzü klavyeye değil ekrana verin.